ماست خوردی؟
14 بازدید
موضوع: سایر

روزهای اوّل اسارتمان بود. تازه وارد اردوگاهشده بودیم. روزی به صورت اتّفاقی همراه با ناهار به اسراء ماست دادند که سهمیه هر نفر، بدون مبالغه، نصف قاشق غذاخوری بود. پس از آن که میل کردیم که نمی دانم از گلویمان پایین رفت و یا این که لای دندان هایمان گیر کرد، فرمانده بعثی با همراهی چند سرباز، وارد آسایشگاهمان شدند. پس از کلّی منّت[1]، خطاب به اسراء گفت: امروز ماست خوردید؟

اسراء در جواب گفتند: نعم سیّدی!

این جوابی بود که ما باید بعد از هر سؤالی به آن ها می دادیم و إلّا با کابل هایشان درست و حسابی پذیرایی می شدیم.[2]

پی نوشت


[1] منت،اذیت و ریا عمل خیر را باطل می کند و خداوند تبارک وتعالی در این زمینه می فرماید:

«یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِکُمْ بِالْمَنِّ وَ الْأَذی کَالَّذی یُنْفِقُ مالَهُ رِئاءَ النَّاسِ وَ لا یُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ فَمَثَلُهُ کَمَثَلِ صَفْوانٍ عَلَیْهِ تُرابٌ فَأَصابَهُ وابِلٌ فَتَرَکَهُ صَلْداً لا یَقْدِرُونَ عَلی شَیْ ءٍ مِمَّا کَسَبُوا وَ اللَّهُ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الْکافِرینَ»؛ « ای کسانی که ایمان آورده اید! بخشش های خود را با منت و آزار، باطل نسازید! همانند کسی که مال خود را برای نشان دادن به مردم(یعنی ریا می کند)، انفاق می کند و به خدا و روز رستاخیز، ایمان نمی آورد همچون قطعه سنگی است که بر آن، خاک باشد و رگبار باران به آن برسد و آن را صاف رها کند. آن ها از کاری که انجام داده اند، چیزی به دست نمی آورند و خداوند، جمعیت کافران را هدایت نمی کند». (بقر، ۲۶۴)

[2] تو و جبهه؟!بر اساس خاطرات دوران اسارت موسی لطفی مهروئیه