آیه شریفه إطعام
47 بازدید
موضوع: سایر

در اسارت، بر درب ورودی آسایشگاه ها آیه شریفه «و یطعمون الطعام علی حبّه مسکیناً و یتیماً و اسیراً إنّما نطعمکم لوجه الله لانرید منکم جزاءً و لا شکوراً» نوشته شده بود و با دیدن این آیه شریفه، به یاد ایثارگری های اهل بیت رسول خدا(صلی الله علیه واله) می افتادیم که روزی از روزها، حسنین(علیهما السلام)مریض شدند و والدین آن دو بزرگوار، برای بهبود آن ها، نذر کردند سه روز، روزه بگیرند. روز ادای نذر فرا رسید و حضرت علی(علیه السلام) و حضرت زهرا(سلام الله علیها) به همراهی حضرات حسنین(علیهما السلام) و خادمه شان فضه، شروع به روزه گرفتن کردند. شب اول هنگام افطار، مسکینی به درب خانه می آید و آن ها تماماً غذایشان را به آن مسکین می دهند و با آب افطار می کنند. شب دوم، هنگام افطار، یتیمی درب خانه را می زند. باز هم غذایشان را به آن یتیم می دهند و باز هم با آب افطار می کنند. شب سوم هنگام افطار، اسیری درب خانه را می کوبد. باز هم آن ها مثل دو شب گذشته، تمام و کمال افطاریشان را به آن اسیر می دهند و آب را جایگزین غذا می کنند. این انفاق هایی که در این سه شب انجام دادند، بدون انتظار هیچگونه تقدیر و تشکری از طرف مقابل بود و صرفاً کارشان برای خدا بود؛ لذا خداوند تبارک وتعالی با نزول آیات « و یطعمون الطعام علی حبّه مسکیناً و یتیماً و اسیراً اإّما نطعمکم لوجه الله لانرید منکم جزاءً و لا شکوراً» از این عمل اهل بیت پیامبر(صلی الله علیه واله)، تقدیر کرده است.

بعثی های مزدور، سهمیه غذایی که در طول شبانه روز به یک اسیر می دادند، به مقدار یک وعده غذایی هم نمی شد. از آن گذشته، چقدر به خاطر همین مقدار غذا، بر اسراء منّت می گذاشتند و همچنین آیه شریفه«و یطعمون الطعام علی حبّه...»را بر درب ورودی آسایشگاه ها، در برابر دیدگان اسراء قرار داده بودند.[1]

پی نوشت


[1] تو و جبهه؟!بر اساس خاطرات دوران اسارت موسی لطفی مهروئیه