جوشش حکمت
10 بازدید
موضوع: سایر

بخشی از خارطرات من

روزی یکی از دوستانم به نام حمید محمدجعفری که نوجوان شانزده ساله  و اهل روستای نوق از شهرستان رفسنجان بود، نزدم آمد و توضیح حدیث شریف ذیل را خواست:«قال رسول الله (صلی الله علیه واله): من أخلص لله أربعین صباحاً ظهرت له ینابیع الحکمة من قلبه إلی لسانه»[1].

در توضیح آن حدیث شریف به او گفتم: اگر کسی چهل روز کارش برای خدا باشد، یعنی کلام، خوراک، رفتار و فکرش برای رضای خدا باشد، پس از چهل روز حکمت بر زبانش جاری می شود؛ یعنی حکیمانه حرف می زند، هر چند سواد نداشته باشد. با توضیحاتی که به او دادم، آن نوجوان به دنبال عمل به آن حدیث شریف رفت.

بعد از اسارت تعریف می کرد:

عمل به حدیث شریف مذکور آنچنان در من اثر کرد که مدام به خودم می پرداختم و کم تر با دیگران حرف می زدم و حتّی مواظب بودم پا روی مورچه ای نگذارم.

کسی که چهل شبانه روز با اخلاص عمل کند.، خداوند چشمه های حکمت را در قلب او می جوشاند و بر قلم و زبانش جاری می کند. [2]

پی نوشت


[1] کسی که چهل شبانه روز با اخلاص عمل کند.، خداوند چشمه های حکمت را در قلب او می جوشاند و بر قلم و زبانش جاری می کند.

[2] تو و جبهه؟!بر اساس خاطرات دوران اسارت موسی لطفی مهروئیه